Portret in brons

Is het hoofd de zetel van de persoonlijkheid?  Het is zo interessant hoe vaak in onze cultuur in de taal het woord ‘hoofd’ gebruikt wordt om zeer diverse zaken mee uit te drukken.  Heethoofd, afdelingshoofd, hoofdprijs, warhoofd, hoofdverdachte, maar ook bijvoorbeeld: fijne koppen of kopstukken.

Door achter het masker het ware gelaat van de ander te ontdekken kan je je eigen gevoelens beleven. Het zien van zo’n gezicht zegt weleens meer dan woorden. Voor Ludwich Wittgenstein is het gezicht de ziel van het lichaam. Echter, in de praktijk gaat het in de ontmoeting om het waarachtige en wezenlijke. En daaraan de juiste uitdrukking geven is dat wat Greve boetseert.

De buste is de gebeeldhouwde tegenhanger van het gefotografeerde of geschilderde portret. Bustes vertelden in lang vervlogen tijden over de tijd waarin deze mensen leefden. Roy Greve boetseert graag mensen die de samenleving hebben vormgegeven, maar ook andere invloedrijke mensen of armoedzaaiers, kinderen, heiligen en ook mooie vrouwen. 

De portretten zijn op ware grootte.  De keramische afbeeldingen tonen de prototypen en de bronzen afgietsels zijn reeds eerder verkocht.  Deze fijn-realistische portretten hebben een hoog scan-niveau, een hoge mate van informatie, en ze worden met technisch vakmanschap uitgewerkt. Dit is meer dan foto-realisme, want de vele visuele waarnemingen van afbeeldingen en over een langere tijd wordt een compilatie. Dit word beschreven bij het portret van prins Claus.  Met millimeteren ofwel fine-tunen wordt het dan een fijn-realistisch en ook een zeer persoonlijk portret.

 Na de oorlog werden klassieke beelden massaal vernietigd. Bij Moderne koppen is vooral de signatuur van de beeldhouwer belangrijk, maar de informatiedichtheid is laag. Voor een  toeschouwer met eigen smaak en oordeel is mijn specialiteit te ingewikkeld. Men kent in het heden ook niet meer het verschil tussen fijn-figuratief en realistisch. Voor beeldbouwers is het ontwerpen van een fijn-realistisch portret met een sprekende ziel’ een hele lange weg te ondernemen. Het ontwerp en de waarneming van een sprekend portret is een autonoom ‘metier’.   

STELLINGEN:    1) Met onze ogen zien we, maar de eigen gedachten bepalen wat we überhaupt opmerken.     2 Kleuren worden hier geaccentueerd d.m.v. extra contrasten in de huid, en verschillende structuren versterken weer de zeggingskracht.   3)  In klei vervaardigde portretten zijn in het detail losser, vrijer en expressiever dan de in boetseerwas vervaardigden.  4)  Alleen in een echte democratische wereld hebben koppen en portretten een persoonlijke ziel.    5)  De in brons zijn de portretten blijvend en van alle tijden. 

De  portretten van Greve gaan uit van Plato’s ideeënleer, 3 kernen:    1 De darmen met darmflora, het goedebeweging, het sprekende ofwel verhalende.  2 Het hoofd, het ware, Als het perfecte: knutselen met wetenschappelijke waarneming.   3 Het hart, het schone, het volmaakte en gevoelens.     

Over de fijn-beeldhouwer is in Nederland in dit soort portret-kunst een ontkenning, in het waarnemen, of afstand nemen, en nadenken over het vakmanschap. Als fijn-beeldhouwer moduleert Greve met hulp van foto’s:  Anne Frank, Frits Zernike, prins Claus von Amsberg, Vincent van Gogh, Wim Kok, Benedictus de Spinoza, Rembrandt van Rijn, Mata Hari, Johan Rudolf Thorbecke, Johan Cruijff, Erasmus, Epicurus, Sigrid Kaag en 200 andere portretten.