Prototypen van bronzen portretten door Roy Greve

Is het hoofd wel de zetel van de persoonlijkheid?  Het is zo interessant hoe vaak in onze cultuur in de taal het woord ‘hoofd’ gebruikt wordt om zeer diverse zaken mee uit te drukken.  Heethoofd, afdelingshoofd, hoofdprijs, warhoofd, hoofdverdachte, maar ook bijvoorbeeld: fijne koppen of kopstukken.

Wat een portret!  Door achter het masker het ware gelaat van de ander te ontdekken kan je ook je eigen gevoelens beleven. De mate van empathie en kwaliteit is verschillend en het zien van dat echte gezicht zegt meer dan woorden. Voor Ludwich Wittgenstein is het gezicht de ziel van het lichaam. Echter in de praktijk gaat het om in de ontmoeting het waarachtige of wezenlijke verhaal te horen.  En aan sprekende portretten de juiste uitdrukking geven is het mooiste wat Greve boetseert.

De buste is de gebeeldhouwde tegenhanger van het gefotografeerde of geschilderde portret. Bustes vertelden in lang vervlogen tijden over de tijd waarin deze mensen leefden. Roy Greve boetseert graag mensen die de samenleving hebben vormgegeven, maar ook andere invloedrijke mensen of armoedzaaiers, kinderen, heiligen en ook mooie vrouwen. 

PORTRET BRONS.  Deze portretten zijn op ware grootte.  De keramische afbeeldingen tonen de prototypen en de bronzen afgietsels zijn verkocht.  Deze fijn-realistische portretten hebben een hoge mate van informatie, een hoog scan-niveau, en worden met technisch vakmanschap fijn uitgewerkt. Dit is meer dan foto-realisme, want de vele waarnemingen over een langere tijd worden geïntegreerd. Bij het portret van prins Claus wordt dit uit de doeken gedaan.  Met het millimeteren ofwel fine-tunen krijgt het tenslotte een fijn-realistisch en zeer persoonlijke identiteit.

 Na de oorlog werden klassieke beelden massaal vernietigd. Bij moderne koppen is vooral de signatuur van de beeldhouwer zeer belangrijk, en de informatiedichtheid is laag. Voor een  toeschouwer met eigen smaak en oordeel is deze specialiteit ingewikkeld. Tegenwoordig ziet men niet meer het verschil tussen fijn-figuratief en echt realistisch. Want ons brein ziet alleen dat wat al bekend is. Het ontwerpen van een fijn-realistisch portret met een sprekende ziel’ een  lange weg. En het ontwerpen en waarnemen van een sprekend portret is een autonoom ‘metier’.   

STELLINGEN:    1) Met onze ogen zien we, maar onze gedachten bepalen wat we überhaupt opmerken.     2 Kleuren worden geaccentueerd door de sterke contrasten en de verschillende structuren kleuren de zeggingskracht.   3)  De in klei  vervaardigde portretten zijn vrijer, expressiever in het detail, dan de in boetseerwas vervaardigden.  4)  Tegenwoordig hebben in de vrije democratische wereld portretten een ziel.    5)  De in brons gegoten zijn portretten blijvend en ook van alle tijden. 

De  portretten van Greve gaan uit van het Enneagram en Plato’s ideeënleer:   1)  De darmen met darmflora, het knutselen en het goede, en zowel het sprekende en het verhalende.   2)  Het hart, emoties, het schone, verbeelding, het volmaakte gevoel.     3) Het hoofd, het denken, het ware, perfecte, en de wetenschappelijke waarneming.  

De fijn-beeldhouwer is een term die in het Nederlands niet bestaat, een ware ontkenning. Er is geen Kunst Academie die daar geen les in geeft.  Bestaat er geen  vakmanschap meer voor?     Met de techniek van een fijn-beeldhouwer moduleert Greve met hulp van enkele foto’s:  Anne Frank, Frits Zernike, prins Claus von Amsberg, Vincent van Gogh, Wim Kok, Benedictus de Spinoza, Rembrandt van Rijn, Mata Hari, Johan Rudolf Thorbecke, Johan Cruijff, Erasmus, Epicurus, Sigrid Kaag en 200 andere portretten.